İlk yorumu: 1808, Viyana. "Altıncı Senfoni" yi doğru anlamak da yanlış anlayıp yorumlamak da çok kolaydır. Ludwig van Beethoven'ın herhangi bir yanıltıyı ve eserin sadece doğa seslerinin taklidi olabileceği konusunda belirecek yargıları önceden önlemek amacıyla bazı açıklamaları gerekli gördüğü bilinir. Bu açıklamaların en tanınmışı şudur:

"Kır yaşamı konusunda fikir sahibi olanlar başlıklara bakmadan yazarın ne istediğini sezebilirler. Ve yapıtın gerçek anlamda resimden çok bu yaşamın izlenimlerini taşıdığını da anlarlar. Pastoral Senfoni resim değildir. Kır ve doğanın insanlara verdiği erişilmez zevkin, kırda uyanan duyguların anlatımıdır."

Bestecinin doğaya olan sevgi ve düşkünlüğü onun pek bilinen özellikleri arasındadır. Büyük kentten sık sık kaçarak köylere sığınışı nerede olursa olsun yaptığı uzun sabah yürüyüşleri, mektuplarında sık sık doğaya bağlılığından bahsedişi ve "Ben bir ağacı bir insandan çok severim" deyişi bu eğilimin belirtisidir.

"Pastoral Senfoni" pek çok kimse tarafından bir programlı yapıt sanılır. Bu yanıltı bestecinin bölümlere yazdığı başlıklardan doğar. Oysa, Beethoven'ın izlenimleri yansıtan müziğinde gereksiz kalan bu başlıkları "mutlak müziği" savunmakta kararlı bazı tutuculara karşı yazdığı sanılır.

Bölümler

Senfoni beş bölümdür:

I. Allegro ma non troppo - Kıra ulaşıldığında uyanan mutlu izlenimler
II. Andante molto mosso - Dere sahnesi
III. Allegro - Köylülerin neşeli toplantısı
IV. Allegro - Fırtına, yağmur
V. Allegretto - Fırtınadan sonra duyulan mutluluk ve şükran duyguları


Birinci bölüm (Allegro ma non troppo - Kıra ulaşıldığında uyanan mutlu izlenimler), başlıca üç sakin, tatlı, huzur verici tema ile işlenmiştir. İlk tema bu ögenin önemlisidir ve pastoral anlamda en etkili olanıdır.

İkinci bölüm (Andante molto mosso - Dere sahnesi). Ancak doğa sevgisinin verebileceği bir diğer huzur dokusu. Çevrede kır ve orman kuşlarının ötüşleri.

Üçüncü bölüm (Allegro - Köylülerin neşeli toplantısı). Köy alanında toplanmış çiftler köy bandosu eşliğinde dans etmekte, tatlı bir dans melodisi yansımaktadır. Ritm birden değişir, çabuk ve kuşkulu bir karakter alır. Hava bozmakta, gri renkli bulutlar göğü kaplamaktadır.

Dördüncü bölüm (Allegro - Fırtına, yağmur). Hava bozmuş, yaz yağmuru, fırtına, şimşek ve gök gürültüsü arasında boşanmıştır. Timpani, pikolo flüt ve trombonlar gürleyerek, haykırarak, havanın bu ürkütücü, korkutucu durumunu yansıtmaktadır.

Beşinci bölüm (Allegretto - Fırtınadan sonra duyulan mutluluk ve şükran duyguları). Fırtına geçmiş, doğa tekrar huzura kavuşmuştur. Tatlı bir çoban şarkısının melodisi, birinci ve ikinci bölümlerin kısa tekrarlarına ulaşır, senfoni tanrısal bir sükun içinde biter.

Takip edilmekten korkmuyoruz!.. Takip için tıklayın: twitter.com/klasiknotlari

Ludwig van Beethoven'in Eserlerinden Başka Örnekler

• Coriolan Uvertürü Op. 62
• Egmont Uvertür Op. 84
• Piyano Konçertosu No. 1 Op. 15 Do Majör
• Piyano Konçertosu No. 4 Op. 58 Sol Major
• Senfoni No. 1 Op. 21 Do Majör
• Senfoni No. 3 Op. 55 "Eroica - Kahramanlık" Mi bemol Major
• Senfoni No. 8 Op. 93 Fa Major

İlgili Yazılar

• Ludwig van Beethoven, Senfoni No. 3 Op. 55 "Eroica - Kahramanlık" Mi bemol Major
• Peter İlyiç Çaykovski, Senfoni No. 1 Op. 13 Sol Minör "Kış Düşü"
• Wolfgang Amadeus Mozart, Senfoni No. 40 KV 550 Sol minör
• Peter İlyiç Çaykovski, Senfoni No. 5 Op. 64 Mi Minor
• Johannes Brahms, Senfoni No. 1 Op. 68 Do Minor
• Felix Mendelssohn, Keman Konçertosu Op. 64 Mi Minor
• Ludwig van Beethoven, Senfoni No. 8 Op. 93 Fa Major

Sevebileceğiniz Başka Eserlerden Rastgele Birkaçı

• Felix Mendelssohn, Fingal Mağarası "Hebrid Adaları" Uvertürü Op. 26
• Ludwig van Beethoven, Senfoni No. 1 Op. 21 Do Majör
• Johannes Brahms, "Trajik Uvertür" Op. 81 Re Minor
• Peter İlyiç Çaykovski, Dante'ye Dayalı Orkestra Fantezisi, Op. 32 "Francesca da Rimini"
• Peter İlyiç Çaykovski, "Slav Marşı" Op. 31
• Felix Mendelssohn, Keman Konçertosu Op. 64 Mi Minor
• Ludwig van Beethoven, Senfoni No. 8 Op. 93 Fa Major